Oferty statystyczne Tutoriale Opinie Kontakt

Test dwumianowy – wzór i obliczenie wartości p

Test dwumianowy sprawdza, czy odsetek odpowiedzi „tak” w jednej grupie różni się od z góry założonej wartości, najczęściej od 50%. Typowe pytanie z pracy dyplomowej: czy więcej niż połowa studentów woli zajęcia online od stacjonarnych?

W prostych słowachWyobraź sobie, że każdy student wybiera formę zajęć rzutem monetą. Test dwumianowy liczy, jak często przy takim „rzucaniu” wyszedłby wynik co najmniej tak jednostronny jak Twój. Jeśli bardzo rzadko, preferencja raczej nie jest dziełem przypadku.

Kiedy stosować test dwumianowy?

  • zmienna ma dwie kategorie (tak/nie, online/stacjonarnie, zdał/nie zdał);
  • masz jedną grupę i z góry ustaloną proporcję odniesienia \(p_0\) (np. 0,5);
  • odpowiedzi są niezależne; test daje dokładne p nawet przy kilku osobach, więc nadaje się też do małych grup.

Gdy kategorii jest więcej, użyj testu chi-kwadrat zgodności, a gdy porównujesz odsetki w dwóch grupach – testu chi-kwadrat niezależności albo testu Fishera, nie testu dwumianowego. Same odsetki policzysz według hasła o częstościach i procentach.

Wzór na test dwumianowy

$$ P(X = k) = \binom{n}{k}\, p_0^{\,k} (1 - p_0)^{\,n - k} \qquad p = \sum_{j:\ P(X = j) \le P(X = k)} P(X = j) $$
\(n\)
liczba osób (prób)
\(k\)
liczba odpowiedzi „tak” w Twoich danych
\(p_0\)
proporcja z hipotezy zerowej (tu 0,5)
\(\binom{n}{k}\)
liczba sposobów, na jakie można wybrać k osób spośród n (symbol Newtona)
\(P(X = k)\)
prawdopodobieństwo uzyskania dokładnie k odpowiedzi „tak” – to jeszcze nie jest wartość p
\(p\)
suma prawdopodobieństw wszystkich wyników co najmniej tak mało prawdopodobnych jak Twój (test dwustronny)

Przykład krok po kroku

Zapytaliśmy 10 studentów, czy wolą zajęcia online, czy stacjonarne. Online wybrało 9 osób. Hipoteza zerowa: obie formy są wybierane równie często (\(p_0 = 0{,}5\)). Każdy z \(2^{10} = 1024\) układów odpowiedzi jest wtedy równie prawdopodobny.

Tabela 1. Rozkład dwumianowy dla n = 10 i p0 = 0,5
Liczba wyborów online XLiczba układów \(\binom{10}{X}\)P(X)Wchodzi do p?
010,0010tak
1100,0098tak
2450,0439nie
3–79120,8906nie
8450,0439nie
9 (nasz wynik)100,0098tak
1010,0010tak
Razem1024122/1024
  1. Prawdopodobieństwo naszego wyniku. \(P(X = 9) = 10 \cdot 0{,}5^{10} = 10/1024 \approx 0{,}0098\). To nie jest wartość p.
  2. Wyniki co najmniej tak skrajne „w stronę online”. 9 lub 10 osób: (10 + 1)/1024 ≈ 0,0107.
  3. Test dwustronny. Pytasz o różnicę od 50% w obie strony, więc dodajesz symetryczne wyniki 1 i 0: p = 22/1024 ≈ 0,021.
  4. Decyzja. 0,021 < 0,05, więc odrzucamy hipotezę o równym podziale preferencji.
  5. Przedział ufności. Dokładny 95% przedział Cloppera-Pearsona dla odsetka wybierających online: od 55,5% do 99,7%.
Słupki rozkładu dwumianowego dla 10 osób i p = 0,5; czerwone słupki dla 0, 1, 9 i 10 osób składają się na p = 22/1024 = 0,021; P(X = 9) = 0,0098 to jeszcze nie p
Rys. 1. Szare i czerwone słupki to prawdopodobieństwa wszystkich wyników przy prawdziwej H0. Czerwone (0, 1, 9 i 10 osób) są co najmniej tak mało prawdopodobne jak nasz wynik i razem dają p = 0,021. Sam słupek „9” (0,0098) to tylko jeden z nich.
Wartości p testu dwumianowego dla 5 do 10 osób z 10 wybierających online: 1,000; 0,754; 0,344; 0,109; 0,021; 0,002; tylko 9 i 10 dają p mniejsze niż 0,05
Rys. 2. Ile osób z 10 musi wybrać online, żeby wynik był istotny? Przy 8 osobach (80%) p = 0,109, czyli wciąż za mało. Dopiero 9 z 10 daje p < 0,05. W małej grupie nawet wyraźna przewaga może nie wystarczyć.
Wykres słupkowy z aplikacji SZTOS: online 90% (n = 9), stacjonarnie 10% (n = 1), czerwona linia na poziomie 50% i wąsy przedziałów ufności
Rys. 3. Te same dane w module częstości aplikacji SZTOS. Słupki pokazują odsetki z 95% przedziałami ufności, a czerwona linia – oczekiwane 50%. Aplikacja liczy tu test chi-kwadrat zgodności: χ²(1) = 6,40; p = 0,011. To przybliżenie – przy 10 osobach dokładny test dwumianowy (p = 0,021) jest bezpieczniejszy.

Jak zinterpretować i opisać wynik?

Zajęcia online wybrało 90% badanych. Gdyby studenci wybierali „rzutem monetą”, wynik co najmniej tak jednostronny jak 9:1 (w którąkolwiek stronę) zdarzałby się w około 2% badań – to właśnie mówi wartość p. Przedział ufności od 55,5% do 99,7% przypomina jednak, że przy 10 osobach prawdziwy odsetek może być zarówno ledwo większy od połowy, jak i bliski 100%. Pytanie „czy więcej niż połowa?” jest kierunkowe. Jeśli taką hipotezę zapisałeś przed badaniem, możesz podać p jednostronne: 11/1024 ≈ 0,011.

Zapis w stylu APA: Zajęcia online wybrało 9 z 10 studentów (90%; 95% CI [55,5%; 99,7%]), istotnie więcej niż połowa, dokładny test dwumianowy, p = 0,021.

Jak policzyć test dwumianowy w R?

k <- 9; n <- 10; p0 <- 0.5     # 9 z 10 studentów woli zajęcia online

# 1) „ręcznie”: prawdopodobieństwa wszystkich wyników 0–10
px <- dbinom(0:n, n, p0)
dbinom(k, n, p0)                          # P(X = 9) = 0.0098 – to NIE jest p
sum(px[px <= dbinom(k, n, p0)])           # p dwustronne = 22/1024 = 0.0215

# 2) gotową funkcją (dokładne p i przedział Cloppera-Pearsona)
binom.test(k, n, p = p0)

# 3) wersja jednostronna („więcej niż połowa”) – tylko z hipotezą kierunkową
binom.test(k, n, p = p0, alternative = "greater")$p.value

Wynik w konsoli R:

[1] 0.009765625
[1] 0.02148437

	Exact binomial test

data:  k and n
number of successes = 9, number of trials = 10, p-value =
0.02148
alternative hypothesis: true probability of success is not equal to 0.5
95 percent confidence interval:
 0.5549839 0.9974714
sample estimates:
probability of success 
                   0.9 

[1] 0.01074219

Funkcja binom.test() liczy dokładne p dwustronne tak samo jak w kroku 3 i od razu podaje przedział Cloppera-Pearsona.

Test dwumianowy czy chi-kwadrat zgodności?

Dla dwóch kategorii oba testy odpowiadają na to samo pytanie. Chi-kwadrat korzysta jednak z przybliżenia, które działa dobrze dopiero przy większej liczbie osób. W naszym przykładzie daje p = 0,011, czyli o połowę mniej niż dokładne 0,021. Przy małych grupach wybierz test dwumianowy. Przy kilkuset osobach oba testy dadzą praktycznie ten sam wynik.

Najczęstsze błędy

  • Podawanie P(X = k) jako wartości p – tu 0,0098 zamiast 0,021.
  • Liczenie p jednostronnego bez wcześniej zapisanej hipotezy kierunkowej.
  • Porównywanie dwóch grup testem dwumianowym – to test dla jednej grupy.
  • Pisanie „preferencje są równe”, gdy p > 0,05. Poprawnie: brak podstaw do odrzucenia H0.
  • Brak przedziału ufności dla odsetka.

Bibliografia

  1. Clopper, C. J., & Pearson, E. S. (1934). The use of confidence or fiducial limits illustrated in the case of the binomial. Biometrika, 26(4), 404–413. https://doi.org/10.1093/biomet/26.4.404
  2. Agresti, A. (2013). Categorical data analysis (3rd ed.). Wiley.
  3. King, B. M., & Minium, E. W. (2009). Statystyka dla psychologów i pedagogów. Wydawnictwo Naukowe PWN.
  4. Hryniewicz, K., & Milewska, A. (2023). SZTOS: System Zautomatyzowanego Tworzenia Opisu Statystycznego [Oprogramowanie]. SZTOS IT. https://sztos-it.com/

Zobacz też

Potrzebujesz pomocy z analizą do pracy dyplomowej?

Policzymy Twoje wyniki, przygotujemy tabele, wykresy i opis w standardzie APA, który wykorzystasz w swojej pracy. Pomagamy jak statystyk i redaktor – autorem pracy zostajesz Ty. Konsultacja i wycena są bezpłatne.

Na skróty