Oferty statystyczne Tutoriale Opinie Kontakt

Moda (dominanta) – wzór, przykład i zastosowanie

Moda, czyli dominanta, to wartość, która w danych występuje najczęściej. To jedyna miara tendencji centralnej, którą policzysz dla zmiennych nominalnych – na przykład gdy pytasz: jaki kierunek studiów reprezentuje najwięcej osób w mojej próbie?

W prostych słowachModa to „najpopularniejsza odpowiedź”. Nie trzeba niczego dodawać ani dzielić. Wystarczy policzyć, ile razy pojawia się każda wartość, i wskazać zwycięzcę. W danych może być jedna moda, kilka mód albo żadna, gdy wszystkie wartości występują tak samo często.

Kiedy stosować modę?

  • zmienna jest nominalna (kierunek studiów, płeć, miejsce zamieszkania) – wtedy moda jest jedyną sensowną miarą „typowej” wartości;
  • zmienna jest porządkowa (ocena zajęć 1–5) – podaj modę obok mediany;
  • dane są pogrupowane w przedziały (szereg rozdzielczy), a chcesz wskazać najczęstszą wartość wewnątrz przedziału.

Modę odczytasz wprost z tabeli częstości. Dla zmiennych ilościowych ważniejsze są zwykle średnia i mediana, a moda tylko je uzupełnia. Wszystkie trzy miary zestawiliśmy w haśle statystyka opisowa – wzory w pigułce.

Wzór na modę i dominantę

$$ Mo = x_k, \ \text{gdzie } n_k = \max(n_1, n_2, \dots) \qquad D = x_0 + \frac{n_m - n_{m-1}}{(n_m - n_{m-1}) + (n_m - n_{m+1})} \cdot h $$
\(Mo\)
moda dla danych surowych: wartość \(x_k\), która ma największą liczebność
\(n_k\)
liczebność, czyli ile razy występuje dana wartość
\(D\)
dominanta dla danych pogrupowanych w przedziały (szereg rozdzielczy)
\(x_0\)
dolna granica przedziału z największą liczebnością (przedziału modalnego)
\(n_m\)
liczebność przedziału modalnego
\(n_{m-1},\ n_{m+1}\)
liczebności przedziału tuż przed nim i tuż po nim
\(h\)
szerokość przedziału; wszystkie przedziały muszą mieć tę samą szerokość

Przykład krok po kroku

Trzy krótkie przykłady: godziny snu z hasła o średniej (6, 2, 7, 4, 6), kierunek studiów dziesięciu osób oraz godziny snu jedenastu studentów z innej grupy, zapisane w przedziałach (Tabela 1).

Tabela 1. Szereg rozdzielczy: godziny snu 11 studentów
Przedział godzinLiczebnośćOznaczenie we wzorze
0–21–
2–43\(n_{m-1}\)
4–65\(n_m\) (przedział modalny)
6–82\(n_{m+1}\)
Razem11–
  1. Dane surowe. W wynikach 6, 2, 7, 4, 6 wartość 6 występuje dwa razy, a pozostałe po razie. Mo = 6 godzin.
  2. Dane nominalne. Wśród 10 osób jest 4 studentów psychologii, 3 pedagogiki, 2 socjologii i 1 zarządzania. Mo = psychologia (4 osoby, 40%).
  3. Przedział modalny. W Tabeli 1 najwięcej osób (5) spało od 4 do 6 godzin, więc x0 = 4 i h = 2.
  4. Różnice liczebności. Względem przedziału poprzedniego: 5 − 3 = 2. Względem następnego: 5 − 2 = 3.
  5. Dominanta. D = 4 + 2 / (2 + 3) · 2 = 4 + 0,8 = 4,8 godziny. Wypada bliżej przedziału 2–4, bo jest on liczniejszy niż przedział 6–8.
Poziomy wykres słupkowy z aplikacji SZTOS: psychologia 4 osoby (40%), pedagogika 3 (30%), socjologia 2 (20%), zarządzanie 1 (10%)
Rys. 1. Wykres częstości kierunku studiów z modułu eksploracji danych w aplikacji SZTOS. Słupki są ułożone od najliczniejszej kategorii, więc moda to po prostu najdłuższy słupek: psychologia, 4 osoby (40%).
Wykres kropkowy godzin snu 2, 4, 6, 6 i 7: dwie kropki w kolumnie 6 oznaczone jako moda, linia mediany na 6 i średniej na 5
Rys. 2. Godziny snu jako kropki – każda kropka to jedna osoba. Najwyższa kolumna to moda (Mo = 6). Tutaj moda pokrywa się z medianą (6), a średnia (5) jest niższa, bo obniża ją jedna osoba z 2 godzinami snu.
Histogram przedziałów snu z liczebnościami 1, 3, 5 i 2; dwie czerwone linie łączą rogi najwyższego słupka z sąsiednimi i przecinają się nad wartością 4,8
Rys. 3. Wzór na dominantę na obrazku. Łączymy rogi słupka modalnego z rogami sąsiednich słupków. Linie przecinają się nad wartością 4,8. Im wyższy sąsiedni słupek, tym bardziej dominanta przesuwa się w jego stronę.

Jak zinterpretować i opisać wynik?

Moda mówi, która odpowiedź była najczęstsza, ale nie mówi, jak bardzo dominowała. Dlatego zawsze podawaj jej liczebność i procent. „Najwięcej osób studiowało psychologię” brzmi mocno, a to tylko 4 z 10 osób – większość próby studiowała coś innego. Moda jest też niestabilna w małych próbach. Gdyby jeden student psychologii przeniósł się na pedagogikę, modą zostałaby pedagogika.

Zapis w stylu APA: Najliczniejszą grupę w próbie stanowili studenci psychologii (n = 4; 40%). Najczęściej deklarowana długość snu przed kolokwium wynosiła 6 godzin (Mo = 6).

Jak policzyć modę w R?

sen <- c(6, 2, 7, 4, 6)
kierunek <- rep(c("psychologia", "pedagogika", "socjologia", "zarządzanie"), c(4, 3, 2, 1))

# 1) „ręcznie”: tabela liczebności i wartość o największej liczebności
tab <- table(sen)
tab
names(tab)[tab == max(tab)]             # wypisze wszystkie mody, jeśli jest ich kilka

# 2) gotową funkcją (atrybut freq to liczebność mody)
DescTools::Mode(sen)
DescTools::Mode(kierunek)

# 3) dominanta szeregu rozdzielczego (przedziały 0–2, 2–4, 4–6, 6–8 godzin)
n_i <- c(1, 3, 5, 2)                    # liczebności przedziałów
m <- which.max(n_i); x0 <- 4; h <- 2    # przedział modalny: 4–6
x0 + (n_i[m] - n_i[m - 1]) / ((n_i[m] - n_i[m - 1]) + (n_i[m] - n_i[m + 1])) * h

Wynik w konsoli R:

sen
2 4 6 7 
1 1 2 1 
[1] "6"
[1] 6
attr(,"freq")
[1] 2
[1] "psychologia"
attr(,"freq")
[1] 4
[1] 4.8

Uwaga na pułapkę: wbudowana funkcja mode() nie liczy mody, tylko zwraca typ obiektu (np. "numeric"). Dlatego używamy tabeli liczebności albo funkcji Mode() z pakietu DescTools.

Co zrobić, gdy są dwie mody albo nie ma żadnej?

Gdy dwie wartości występują najczęściej i tyle samo razy, rozkład jest dwumodalny – podaj obie mody. Dwa „szczyty” często znaczą, że w danych są dwie różne grupy, np. studenci dzienni i zaoczni. Warto wtedy opisać je osobno. Gdy każda wartość pojawia się tyle samo razy, moda nic nie wnosi. Tak bywa przy zmiennych ciągłych, np. czasie reakcji w milisekundach, gdzie prawie każdy wynik jest inny. Wtedy pogrupuj dane w przedziały i policz dominantę albo pokaż histogram.

Najczęstsze błędy

  • Podawanie liczebności zamiast wartości: moda to „psychologia”, a nie „4”.
  • Liczenie średniej z kodów zmiennej nominalnej zamiast podania mody.
  • Używanie wzoru na dominantę, gdy przedziały mają różną szerokość.
  • Szukanie mody w danych ciągłych bez grupowania ich w przedziały.
  • Podawanie tylko jednej mody, gdy jest ich kilka – np. funkcja which.max() zwraca tylko pierwszą.

Bibliografia

  1. Pearson, K. (1895). Contributions to the mathematical theory of evolution. II. Skew variation in homogeneous material. Philosophical Transactions of the Royal Society of London. A, 186, 343–414.
  2. Manikandan, S. (2011). Measures of central tendency: Median and mode. Journal of Pharmacology and Pharmacotherapeutics, 2(3), 214–215.
  3. Signorell, A. (2025). DescTools: Tools for descriptive statistics (R package version 0.99.60) [Oprogramowanie]. https://doi.org/10.32614/CRAN.package.DescTools
  4. King, B. M., & Minium, E. W. (2009). Statystyka dla psychologów i pedagogów. Wydawnictwo Naukowe PWN.
  5. Hryniewicz, K., & Milewska, A. (2023). SZTOS: System Zautomatyzowanego Tworzenia Opisu Statystycznego [Oprogramowanie]. SZTOS IT. https://sztos-it.com/

Zobacz też

Potrzebujesz pomocy z analizą do pracy dyplomowej?

Policzymy Twoje wyniki, przygotujemy tabele, wykresy i opis w standardzie APA, który wykorzystasz w swojej pracy. Pomagamy jak statystyk i redaktor – autorem pracy zostajesz Ty. Konsultacja i wycena są bezpłatne.

Na skróty