Oferty statystyczne Tutoriale Opinie Kontakt

Mediana – wzór, przykład i porównanie ze średnią

Mediana to wynik środkowy: połowa osób ma wynik nie wyższy od niej, a połowa – nie niższy. Typowe pytanie z pracy dyplomowej: ile kubków kawy tygodniowo wypija „typowy” student w sesji, skoro jedna osoba pije ich 21?

W prostych słowachUstaw wszystkich studentów w kolejce od najmniejszego do największego wyniku i sprawdź, kto stoi w środku. Jego wynik to mediana. Skrajne wyniki na końcach kolejki nie zmieniają tego, kto stoi pośrodku. Dlatego mediana jest odporna na wartości odstające.

Kiedy stosować medianę?

  • zmienna jest co najmniej porządkowa: ocena zajęć 1–5, wykształcenie;
  • rozkład jest skośny albo są w nim wartości odstające: dochody, czas dojazdu, liczba wypitych kaw;
  • próba jest mała i jeden nietypowy wynik mógłby „przeciągnąć” średnią.

Medianę zwykle raportuje się razem z rozstępem międzykwartylowym – zobacz hasło o kwartylach i IQR. Dla danych symetrycznych bez wartości odstających lepsza będzie średnia arytmetyczna, a dla zmiennych nominalnych – moda. O tym, czy rozkład jest skośny, powie Ci współczynnik skośności.

Wzór na medianę

$$ Me = \begin{cases} x_{\left(\frac{n+1}{2}\right)} & \text{gdy } n \text{ jest nieparzyste} \\[8pt] \dfrac{x_{\left(\frac{n}{2}\right)} + x_{\left(\frac{n}{2}+1\right)}}{2} & \text{gdy } n \text{ jest parzyste} \end{cases} $$
\(Me\)
mediana (w anglojęzycznym stylu APA: Mdn)
\(x_{(k)}\)
wynik stojący na k-tym miejscu po uporządkowaniu od najmniejszego do największego; \(x_{(3)}\) to trzeci wynik w kolejce, a nie wynik trzeciej osoby w arkuszu
\(n\)
liczba wyników (bez braków danych)
\(\frac{n+1}{2}\)
numer miejsca środkowego wyniku, gdy n jest nieparzyste

Przykład krok po kroku

Zaczynamy od tych samych wyników snu co w haśle o średniej: 6, 2, 7, 4, 6 godzin. Potem dokładamy szóstą osobę i sprawdzamy dane o kawie.

Tabela 1. Wyniki ustawione od najmniejszego do największego (pogrubiony – środek kolejki)
Pozycja1234567
Sen, n = 524667––
Sen, n = 6234667–
Kawa, n = 712246621
  1. Uporządkuj wyniki. 6, 2, 7, 4, 6 → 2, 4, 6, 6, 7.
  2. n nieparzyste. n = 5, więc środek to pozycja (5 + 1) / 2 = 3. Me = 6 godzin. Średnia wynosi 5 – jest niższa, bo w dół ciągnie ją osoba, która spała 2 godziny.
  3. n parzyste. Szósta osoba spała 3 godziny: 2, 3, 4, 6, 6, 7. Środek wypada między pozycjami 3 i 4, więc Me = (4 + 6) / 2 = 5 godzin.
  4. Wartość odstająca. Siedmioro studentów pije w tygodniu sesji 1, 2, 2, 4, 6, 6 i 21 kubków kawy. Środek to pozycja 4, więc Me = 4 kubki. Średnia wynosi 42 / 7 = 6 kubków, bo w górę ciągnie ją jedna osoba.
  5. Test odporności. Gdyby ostatnia osoba piła 7 kubków zamiast 21, mediana nadal wynosiłaby 4, a średnia spadłaby do 28 / 7 = 4.
Dwa rzędy uporządkowanych wyników snu: przy pięciu osobach zaznaczony środkowy wynik 6, przy sześciu osobach zaznaczone wyniki 4 i 6, mediana 5
Rys. 1. Kroki 1–3 na jednym obrazku. Zielone pola to środek kolejki. Przy nieparzystym n jest to jeden wynik, a przy parzystym – dwa, z których liczysz średnią.
Histogram liczby kubków kawy z aplikacji SZTOS: zielona linia mediany na 4, czerwona linia średniej na 6, jeden słupek odstający przy 21 kubkach
Rys. 2. Histogram danych o kawie z modułu eksploracji danych w aplikacji SZTOS. Zielona przerywana linia to mediana (4 kubki), czerwona – średnia (6 kubków). Jedna osoba z 21 kubkami (samotny słupek po prawej) odsuwa średnią od większości wyników, a mediana zostaje przy nich.
Wykres liniowy: wraz ze wzrostem największego wyniku z 6 do 30 kubków średnia rośnie z około 4 do ponad 7, a mediana stale wynosi 4
Rys. 3. Co się dzieje, gdy najbardziej „kawowa” osoba pije coraz więcej? Średnia (czerwona linia) rośnie razem z jej wynikiem, a mediana (zielona) stoi w miejscu. Przy 7 kubkach obie miary wynoszą 4, a przy 21 kubkach średnia to już 6.

Jak zinterpretować i opisać wynik?

Połowa studentów pije w tygodniu sesji nie więcej niż 4 kubki kawy, a połowa – co najmniej 4. Mediana lepiej opisuje tu „typowego” studenta niż średnia, bo jest mało wrażliwa na wartości odstające (Leys i in., 2013). Podaj ją razem z rozstępem międzykwartylowym: Q1 = 2, Q3 = 6, więc IQR = 4. Nie łącz mediany z odchyleniem standardowym, bo SD tak samo mocno reaguje na skrajne wyniki jak średnia.

Zapis w stylu APA: Studenci wypijali w tygodniu sesji od 1 do 21 kubków kawy (Me = 4; IQR = 4). Rozkład był prawostronnie skośny – średnia (M = 6,00) przewyższała medianę.

Jak policzyć medianę w R?

sen  <- c(6, 2, 7, 4, 6)
kawa <- c(1, 2, 2, 4, 6, 6, 21)

# 1) „ręcznie”: sortowanie i środkowa pozycja (n nieparzyste)
x <- sort(sen); n <- length(x)
x                                     # 2 4 6 6 7
x[(n + 1) / 2]                        # 3. pozycja: 6

# 2) gotową funkcją
median(sen)
median(c(sen, 3))                     # n = 6: (4 + 6) / 2 = 5

# 3) mediana a średnia przy wartości odstającej
c(srednia = mean(kawa), mediana = median(kawa))
quantile(kawa, c(0.25, 0.5, 0.75))    # Q1, mediana, Q3

Wynik w konsoli R:

[1] 2 4 6 6 7
[1] 6
[1] 6
[1] 5
srednia mediana 
      6       4 
25% 50% 75% 
  2   4   6 

Funkcja quantile() domyślnie liczy kwartyle inną metodą niż SPSS. Dla danych o kawie wynik jest ten sam, ale w innych zbiorach Q1 i Q3 mogą się różnić.

Czy test U Manna-Whitneya porównuje mediany?

Nie do końca, choć tak często się pisze. Test U sprawdza, czy wyniki jednej grupy bywają zwykle wyższe niż wyniki drugiej. O różnicy median można mówić tylko wtedy, gdy rozkłady w obu grupach mają podobny kształt (Divine i in., 2018). Mediany grup podawaj jako opis danych, ale wynik testu formułuj ostrożnie: „wyniki w grupie A były zwykle wyższe”, a nie „mediana w grupie A była istotnie wyższa”. Więcej w haśle o teście U Manna-Whitneya.

Najczęstsze błędy

  • Szukanie środka w nieposortowanych danych: w arkuszu 6, 2, 7, 4, 6 „środkowa” liczba to 7, a mediana to 6.
  • Wybieranie jednej z dwóch środkowych wartości przy parzystym n zamiast ich średniej.
  • Mylenie mediany ze środkiem zakresu (min + max) / 2 – dla danych o kawie to 11, a mediana wynosi 4.
  • Podawanie mediany z odchyleniem standardowym zamiast z IQR.
  • Liczenie mediany dla zmiennej nominalnej, np. kierunku studiów – tu sens ma tylko moda.

Bibliografia

  1. Manikandan, S. (2011). Measures of central tendency: Median and mode. Journal of Pharmacology and Pharmacotherapeutics, 2(3), 214–215.
  2. Leys, C., Ley, C., Klein, O., Bernard, P., & Licata, L. (2013). Detecting outliers: Do not use standard deviation around the mean, use absolute deviation around the median. Journal of Experimental Social Psychology, 49(4), 764–766. https://doi.org/10.1016/j.jesp.2013.03.013
  3. Divine, G. W., Norton, H. J., Barón, A. E., & Juarez-Colunga, E. (2018). The Wilcoxon–Mann–Whitney procedure fails as a test of medians. The American Statistician, 72(3), 278–286. https://doi.org/10.1080/00031305.2017.1305291
  4. King, B. M., & Minium, E. W. (2009). Statystyka dla psychologów i pedagogów. Wydawnictwo Naukowe PWN.
  5. Hryniewicz, K., & Milewska, A. (2023). SZTOS: System Zautomatyzowanego Tworzenia Opisu Statystycznego [Oprogramowanie]. SZTOS IT. https://sztos-it.com/

Zobacz też

Potrzebujesz pomocy z analizą do pracy dyplomowej?

Policzymy Twoje wyniki, przygotujemy tabele, wykresy i opis w standardzie APA, który wykorzystasz w swojej pracy. Pomagamy jak statystyk i redaktor – autorem pracy zostajesz Ty. Konsultacja i wycena są bezpłatne.

Na skróty