Oferty statystyczne Tutoriale Opinie Kontakt

Analiza wariancji z powtarzanymi pomiarami (ANOVA RM) – wzór i przykład

ANOVA z powtarzanymi pomiarami sprawdza, czy średni wynik tych samych osób zmienia się między trzema lub więcej pomiarami. Typowe pytanie z pracy dyplomowej: czy samoocena wiedzy studentów zmienia się od pomiaru przed warsztatami, przez pomiar tuż po nich, do pomiaru miesiąc później?

W prostych słowachJedni studenci zawsze oceniają się wysoko, inni nisko – to różnice między osobami. Skoro każdy jest swoją własną grupą kontrolną, te stałe różnice można z danych usunąć. Zostaje to, co nas interesuje: jak zmieniają się wyniki od pomiaru do pomiaru. Dzięki temu test zwykle wykrywa zmianę przy znacznie mniejszej liczbie osób niż ANOVA dla grup niezależnych.

Kiedy stosować ANOVA z powtarzanymi pomiarami?

  • te same osoby zmierzono trzy lub więcej razy (albo każda osoba przeszła wszystkie warunki eksperymentu);
  • zmienna zależna jest ilościowa, a jej rozkłady w pomiarach są zbliżone do normalnego;
  • spełniona jest sferyczność: różnice między każdą parą pomiarów mają podobną wariancję – jeśli nie, stosujesz poprawkę Greenhouse’a-Geissera.

Przy dwóch pomiarach wynik jest identyczny jak w teście t dla prób zależnych (F = t²). Gdy dane są porządkowe albo mocno skośne, użyj testu Friedmana.

Wzór na F w ANOVA z powtarzanymi pomiarami

$$ F = \frac{SS_{pom} / (k - 1)}{SS_{błąd} / [(k - 1)(n - 1)]} \qquad SS_{pom} = n \sum_{j} (\bar{x}_j - \bar{x})^2 \qquad SS_{os} = k \sum_{i} (\bar{x}_i - \bar{x})^2 $$
$$ SS_{błąd} = SS_{całk} - SS_{pom} - SS_{os} $$
\(n,\ k\)
liczba osób i liczba pomiarów
\(\bar{x}_j\)
średnia w j-tym pomiarze (np. „po warsztatach”)
\(\bar{x}_i\)
średnia i-tej osoby ze wszystkich jej pomiarów
\(\bar{x}\)
średnia ogólna wszystkich wyników
\(SS_{całk}\)
suma kwadratów odchyleń wszystkich wyników od średniej ogólnej
\(SS_{pom},\ SS_{os}\)
zmienność między pomiarami (efekt) i między osobami (usuwana z błędu)
\(SS_{błąd}\)
reszta: na ile osoby zmieniają się w różny sposób

Przykład krok po kroku

Czworo studentów oceniło swoją wiedzę ze statystyki (skala 1–10) przed warsztatami, zaraz po nich i miesiąc później.

Tabela 1. Dane i obliczenia pomocnicze (średnia ogólna = 5)
OsobaPrzedPoMiesiąc późniejŚrednia osobyΣ(x − 5)²
1126316 + 9 + 1 = 26
223749 + 4 + 4 = 17
338764 + 9 + 4 = 17
467871 + 4 + 9 = 14
średnia pomiaru3575SScałk = 74
  1. Zmienność całkowita. \(SS_{całk} = 26 + 17 + 17 + 14 = 74\).
  2. Efekt pomiaru. \(SS_{pom} = 4 \cdot [(3 - 5)^2 + (5 - 5)^2 + (7 - 5)^2] = 4 \cdot 8 = 32\).
  3. Różnice między osobami. \(SS_{os} = 3 \cdot [(3 - 5)^2 + (4 - 5)^2 + (6 - 5)^2 + (7 - 5)^2] = 3 \cdot 10 = 30\).
  4. Błąd. \(SS_{błąd} = 74 - 32 - 30 = 12\).
  5. Statystyka F. df = 2 i (3 − 1)(4 − 1) = 6. F = (32 / 2) / (12 / 6) = 16 / 2 = 8,00; p = 0,020.
  6. Sferyczność. Wariancje różnic między pomiarami wynoszą 4, 2 i 6. Test Mauchly’ego: W = 0,67; p = 0,667. Poprawka Greenhouse’a-Geissera: ε = 0,75, czyli df = 1,5 i 4,5; p = 0,036.
  7. Wielkość efektu i post hoc. Uogólnione eta kwadrat: η²G = 32 / 74 = 0,43. Testy t dla prób zależnych z poprawką Bonferroniego: istotna jest tylko różnica „przed – miesiąc później” (p = 0,033).
Dwa panele z liniami czterech osób w trzech pomiarach: po lewej surowe wyniki rozrzucone na różnych poziomach, po prawej te same linie po odjęciu średniej osoby skupione wokół średnich 3, 5 i 7
Rys. 1. Po lewej surowe wyniki: linie leżą na różnych wysokościach, bo osoby różnią się poziomem samooceny (SSos = 30). Po prawej od każdego wyniku odjęto średnią osoby i dodano średnią ogólną 5: linie zbliżają się do siebie i wyraźnie widać wzrost od przed do miesiąca później. Linie osób 1 i 2 pokrywają się.
Dwa paski sumy kwadratów 74: w ANOVA z powtarzanymi pomiarami 32, 30 i 12, F = 8,00, p = 0,020; w błędnej ANOVA dla grup niezależnych 32 i 42, F = 3,43, p = 0,078
Rys. 2. Dlaczego warto uwzględnić, że to te same osoby? Górny pasek: różnice między osobami (niebieskie) są osobną częścią, więc błąd to tylko 12 i F = 8,00. Dolny pasek: ANOVA dla grup niezależnych wrzuca je do błędu (42), F spada do 3,43, a wynik przestaje być istotny.
Wykres z aplikacji SZTOS dla trzech pomiarów samooceny: średnie 3, 5 i 7, linie łączą wyniki tych samych osób, gwiazdka tylko między pomiarem przed i miesiąc później
Rys. 3. Te same dane w aplikacji SZTOS. Szare słupki to średnie pomiarów, niebieskie wąsy – średnia ± 2 błędy standardowe, czerwone kropki połączone liniami – kolejne wyniki tych samych osób. Klamry pokazują testy t dla prób zależnych z poprawką Bonferroniego: istotna jest tylko para przed – miesiąc później.

Jak zinterpretować i opisać wynik?

Średnia samoocena rosła z 3 przed warsztatami do 5 tuż po nich i 7 miesiąc później. Gdyby w populacji średnie we wszystkich pomiarach były równe, F co najmniej 8 otrzymalibyśmy w około 2% takich badań. η²G = 0,43 to według progów Cohena (1988) efekt duży; uogólnione η² pozwala porównywać efekty między różnymi planami badań (Bakeman, 2005). Brak grupy kontrolnej nie pozwala jednak stwierdzić, że wzrost wywołały same warsztaty – mógł to być np. efekt nauki do sesji.

Zapis w stylu APA: Samoocena wiedzy różniła się istotnie między pomiarami, F(2, 6) = 8,00; p = 0,020; η²G = 0,43. Po poprawce Greenhouse’a-Geissera (ε = 0,75) wynik pozostał istotny, F(1,5; 4,5) = 8,00; p = 0,036. Miesiąc po warsztatach samoocena była wyższa (M = 7,00; SD = 0,82) niż przed nimi (M = 3,00; SD = 2,16), p = 0,033 (Bonferroni).

Jak policzyć ANOVA z powtarzanymi pomiarami w R?

# 4 osoby x 3 pomiary samooceny wiedzy (1–10): przed, po, miesiąc później
wyniki <- rbind(c(1, 2, 6), c(2, 3, 7), c(3, 8, 7), c(6, 7, 8))
n <- 4; k <- 3; M <- mean(wyniki)

# 1) „ręcznie”: podział sum kwadratów i F
SS_pom <- n * sum((colMeans(wyniki) - M)^2)           # 32
SS_os  <- k * sum((rowMeans(wyniki) - M)^2)           # 30
SS_bl  <- sum((wyniki - M)^2) - SS_pom - SS_os        # 12
F <- (SS_pom / (k - 1)) / (SS_bl / ((k - 1) * (n - 1)))
c(F = F, p = pf(F, k - 1, (k - 1) * (n - 1), lower.tail = FALSE))

# 2) gotową funkcją: test Mauchly'ego i poprawka Greenhouse'a-Geissera
d <- data.frame(osoba = rep(1:4, 3), wynik = c(wyniki),
                pomiar = rep(c("przed", "po", "miesiac"), each = 4))
model <- afex::aov_ez("osoba", "wynik", d, within = "pomiar")
summary(model)$sphericity.tests                     # test Mauchly'ego
model                                                 # F z poprawką G-G i eta² uogólnione

Wynik w konsoli R:

        F         p 
8.0000000 0.0202855 
       Test statistic p-value
pomiar        0.66667 0.66667
Anova Table (Type 3 tests)

Response: wynik
  Effect         df  MSE      F  ges p.value
1 pomiar 1.50, 4.50 2.67 8.00 * .432    .036
---
Signif. codes:  0 ‘***’ 0.001 ‘**’ 0.01 ‘*’ 0.05 ‘+’ 0.1 ‘ ’ 1

Sphericity correction method: GG 

Pakiet afex domyślnie stosuje poprawkę Greenhouse’a-Geissera: df = 1.50 i 4.50 to 2 · 0,75 i 6 · 0,75, a ges to uogólnione η²G.

Co to jest sferyczność i co zrobić, gdy jej brakuje?

Sferyczność oznacza, że różnice między każdą parą pomiarów mają podobną wariancję. Gdy jest naruszona, zwykłe p jest zaniżone. Test Mauchly’ego przy kilku osobach ma bardzo małą moc: u nas p = 0,667, choć wariancje różnic (4, 2 i 6) wyraźnie się różnią. Dlatego wielu metodologów zaleca, by zawsze patrzeć na ε. Poprawka Greenhouse’a-Geissera mnoży oba df przez ε i daje ostrożniejsze p. Przy dwóch pomiarach sferyczność jest zawsze spełniona.

Najczęstsze błędy

  • ANOVA dla grup niezależnych na danych od tych samych osób – tutaj p = 0,078 zamiast 0,020.
  • Pominięcie sferyczności albo poprawki przy trzech i więcej pomiarach.
  • Porównania par testem Tukeya dla grup niezależnych zamiast testów t dla prób zależnych z korektą.
  • Ciche usuwanie osób z brakującym pomiarem – opisz to albo użyj modelu mieszanego.
  • Pisanie „przyjęto H0”, gdy p > 0,05, zamiast „brak podstaw do odrzucenia H0”.

Bibliografia

  1. Mauchly, J. W. (1940). Significance test for sphericity of a normal n-variate distribution. The Annals of Mathematical Statistics, 11(2), 204–209.
  2. Greenhouse, S. W., & Geisser, S. (1959). On methods in the analysis of profile data. Psychometrika, 24(2), 95–112.
  3. Cohen, J. (1988). Statistical power analysis for the behavioral sciences (2nd ed.). Lawrence Erlbaum Associates.
  4. Bakeman, R. (2005). Recommended effect size statistics for repeated measures designs. Behavior Research Methods, 37(3), 379–384.
  5. Field, A., Miles, J., & Field, Z. (2012). Discovering statistics using R. SAGE.
  6. King, B. M., & Minium, E. W. (2009). Statystyka dla psychologów i pedagogów. Wydawnictwo Naukowe PWN.
  7. Hryniewicz, K., & Milewska, A. (2023). SZTOS: System Zautomatyzowanego Tworzenia Opisu Statystycznego [Oprogramowanie]. SZTOS IT. https://sztos-it.com/

Zobacz też

Potrzebujesz pomocy z analizą do pracy dyplomowej?

Policzymy Twoje wyniki, przygotujemy tabele, wykresy i opis w standardzie APA, który wykorzystasz w swojej pracy. Pomagamy jak statystyk i redaktor – autorem pracy zostajesz Ty. Konsultacja i wycena są bezpłatne.

Na skróty